Ablayım ben :)                                      Hatalarıyla, kıskan...

Abla Olmak..

/
50 Comments
                                                           Ablayım ben :)
                                    

Hatalarıyla, kıskançlıklarıyla, suskunluklarıyla bir ablayım..

Çok sevmelerim var benim,

Bir de fazlaca ağlamalarım..

Kardeşin olması ne demek bilirim..

Ama en çok abla olmayı severim ve en çokta 'abla olmayı sevmediğimi' söylerim..

Çok sorumluluk almasam da sanki dünya yükü görevim varmış gibi gelir bana her daim..

Çok kızarım ona..

Çok söylenirim..

Çok sitemlenirim..

Ama öyleee çokta severim kiii..

                                  

Kocaman adam oldu boyuna, posuna, yaşına bakınca ama ben o göz bebeklerini küçük bir bebek gibi severim..

Uzaktan severim..

Öpmeden, koklamadan ve belki de sarılmadan..

Kızdığım anlarda onu hiç özlemem sanırım, ama sadece sanırım !

Çok korkarım.. tenine gelecek bir zarardan, ruhunu zedeleyecek bir olaydan.. 

Ablayım ben ya hani hep doğruyu ben bilmek zorundaymışım gibi bir misyon yüklenirim ama yanıldığımda onun haklılığına da en çok ben sevinirim..

Hiç en iyi, en başarılı olsun diye beklentim olmaz, sadece ona iyi insan olsun, iyi insanlarla karşılaşsın diye dua ederim..

Yanlışım da var mesela benim; Annemi babamı üzmemesi konusunda uyarırım hep .. 
ne büyük gaflet , ne acımasızcadır halbuki.. Çünkü bu hayatta paylaşmaya kıyamadığın anne babanı, o doğduğu anda paylaşmaya başladığın tek kişidir kardeşin ve en az senin kadar o da istemez onlara gelecek ufacık bir zararı.. bunu da bilirim.

Ne saf ve karşılıksız bir sevgidir kardeşini sevmek aslında.. Yeri geldiğinde dostuna düşman olursun onun bir bakışına..

Ufacık hastalığında burnunun ucu sızlar, biraz üzüldüğünde gönlünden bir şeyler kopar..

Ama çok dile getiremezsin..

Hem en güzel hayalleri kurarsın ona dair hem de kabuslar görürsün başına gelebilecek olumsuz her şey için..
                               


Çocukken bebeklerinle evcilik oynamayı bırakıp onunla minik minik arabalar sürmeye başlarsın, okuldan kaçar saklarsın, yaramazlık yapar susarsın, birlikte top oynarsın, çamura batarsın çok küçüktür ya hani alır bir de lavaboda yıkarsın, canı yanar ağlarsın ve her doğum gününde sende onunla yeniden doğarsın..


Ablayım ben.. Canıma "CAN" katan bir kardeşim var benim :) ve bence;

Abla olmak;

Hayata gelmek için aynı seçimi yaptığın kişiyle büyümektir.

Abla olmak;

Ruhunda çocukluğundan taşıdığın izlerin aynısı kişiye sahip olmak demektir.

ve aslında abla olmak;

Ona çok kızıyorum çünkü diye başlayıp ama kıyamıyorum ki diye biten cümleler söylemektir..






BENZER YAZILAR

50 yorum:

  1. Dünyanın en tatlı ablası.O kadar hoşuma gitti ki.Abla olmak...Ben mesela, otuz üç yaşındaydım annemi kaybettiğimde.Ablam benim her şeyimdi.Keza kocamaan erkek kardeşim şimdi beni o kadar seviyor ki.Beş kardeşten ikimiz kaldık.Çok duygulandım canım.Hem dinleniyor, hem de sizlerden uzakta kalamıyorum.Niye?Zira ben sizin Ece ablanızım. Sizleri tanımak, anlamak,sevmek istiyorum.Bu kışa doğru bir davet yapmayı düşünüyorum.Hepinizi görmek konuşmak istiyorum.Bir de nerede yaşadığını yazarsan sevinirim canım. Sevgilerimle.Kardeşini öp benim için.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ece Abla yorumlarını okurken karşılıklı sohbet ediyormuşuz hissi oluşuyor bende :))) iyiki burda da bir ablamız var çok mutluyum :) sevgiler benden :)

      Sil
  2. Çok tatlı bir yazı olmuşş.. Bende bir ablayım ve dünyanın en harika şeyii :).. Bu arada bir de teyze oldum yeni o duygu bambaşkaymışş.. Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ay taptaze bir duygu daha eklendi ozaman :))) teyzelikte başka güzeldir eminim hayırlı olsunn :)) Çok teşekkür ederim..

      Sil
  3. Çook cici bir yazı olmuş yüreğine sağlık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim cici yoruma didemcimm :))

      Sil
  4. Çok güzel bir yazı olmuş abla olmayı çok isterdim :) evin en küçüğü olarak sanırım hep içimde bir ukte şeklinde kalacak

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aramızda kalsın ama evin en küçüğü olmak aslında en keyiflisi :)))) ergenlik dönemlerimde keşke o abi olsa da ben küçük kardeşi olsaydım diye çok sızlanmışlıklarım da var :)))

      Sil
  5. Bütün o kızarım'lar, kıskanırım'lar, uzaktan severim'ler uçmuş gitmiş yazıdan. Sadece kocaman, sonsuz bir sevgi yansıyor insanın yüreğine :) Keşke tüm ablalar böyle olsa böyle sevse dedirten cinsten bir sevgi hem de...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Biraz ince çizgi aslında kalemderi :) annesi olmayınca kızarken bir yerde durmak gerekiyor ama anne kadar aynı sahiplenmeyi sevgiyi şefkati hissediyorsun abla olarak.. küçükken kızdığın herşey yerini hoşgörüye ve saf sevgiye bırakıyor sanırım :)

      Sil
  6. Şu yazıyı okuyunca, kardeşinizin ne kadar şanslı olduğunu düşündüm. Keşke tüm abiler, ablalar sizin gibi olsa, sizin gibi düşünse. Ne güzel bunları dile getirmeniz. Tebrik ederim. :)
    Çok içten, samimi yazmışsınız yine. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Serhat çok teşekkür ederim :) bende şimdi düşündüm acaba Can böyle hissediyor mu diye :))))

      Sil
  7. çok içten, samimi, bir o kadar da sıcacık :) yüreğinize sağlık. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim Simurg, seninde güzel yüreğine sağlık :)

      Sil
  8. AAA bu çok güzel ben cadı kızıma okuyayım bunu ya da okutayım kardeşiyle anlaşmazlıkları olyor sıksık

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :) şimdiki anlaşmazlıkları onun için nekadar önemli aslında :)) büyüdükçe de geçmiyor aslında o anlaşmazlıklar sadece onun senden daha küçük olduğunu anlayabiliyorsun, hoşgörüyü öğreniyorsun.. bir de onu çok sevdiğini farkediyorsun :)

      Sil
  9. Ben de bir ablayım ve ben de aynı bu duygu ve düşünceleri taşıyorum, yaşıyorum. Okuduğum ikinci yazınıza da aynı ben diyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hani anne olmak kolay değil denilir ya aslında abla olmakta çok kolay değil, çok yaş farkı olmadan da ondan büyük olmak, olgun olmak, anlayışlı olmak, idare edebilen olmak ve hep sevgini korumak gibi vasıflar yükleniyor üstümüze dimi Burcu :)

      Sil
  10. Feray! ne güzel yazmışsın yine, döktürmüşsün... hiçbir şey de kaçmamış... aynen de böyle... o belli etmeme halleri... üzülme, sinirlenme hallerriii... aynı ben ben... kalemine sağlık ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kendi çocuğun olmasından zor çünkü kardeş.. Hem senin hem değil.. sende ondan büyüksün ama normalde küçüksün yani :)) tam bir karmaşa fenocum valla , çok teşekkür ederim :)

      Sil
  11. Feray eline sağlık çok güzel ifade etmişsin duygularını.. Şanslıymış küçük kardeş :)
    Ben yine aynı sebeplerden çok sevemedim abla olmayı... Belki de 2 yaşında abla olduğum içindir bilmiyorum, belki de kardeşim ona gösterdiğim bu sonsuz sevgiye tam bir hain olarak cevap verdiği için ve hala ailemi üzmeye devam ettiği için :)

    Kardeş güzeldir...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aslında küçük kardeşlerin anne babadan sonraki ilk şansları abilerinin ablalarının olması ama bunu genel olarak suistimal ediyorlar, şanslarını fazla zorluyorlar :) büyüdüklerinde pişman oluyorlar ama iş işten geçiyor işte, kalpler kırılmış olaylar yaşanmış oluyor.. bizler yaşlanmadan akılları başlarına gelse ne hoş olacakta :)

      Sil
  12. ne güzel bir yazı olmuş bende ablayımm ve iyiki kardeşim kendimi çok şanslı hissediyorum umarım kardeşimde öyle görüyordur :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çocukluk yıllarında ben iyi bir ablayım iyi bir örneğim ve kardeşim var diyordum.. şimdi ise ben bir ablayım iyiki böyle bir kardeşim var diyorum büyümek insanı çok değiştiriyormuş :) umarım onlar da bizim için böyle düşünüyordur :)))

      Sil
  13. Ben aniyim kardeşimle çocukluğumuz aynı böyle geçti arada yaş farkı az olunca beraber büyüdük beraber oynadık her şeyi beraber yaptık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O frekansı yakalamak ne güzel değil mi hem kavga et, hem oyna, hem paylaş hem inatlaş :)) zor olsa da güzel şey ya abla, abi olmak :)

      Sil
  14. Yanıtlar
    1. :))) hepimize afiyet olsun o halde Mustafa teşekkür ederiz ikram için

      Sil
  15. Yüreği kocaman sevgi dolu anne yarısı bir abla :)
    Tam tamamına bu işte abla olmak ... Bilirim kardeşlerimden ...
    Allah sevginizi , mutluluğunuzu daim etsin inşallah ...
    Tüm sevdiklerimiz Allah a emanet olsun ...
    Harika yazı için de gönlünüze sağlık

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :)) çok teşekkür ederim didemcim, amin inşallah hepimizin kardeşleriyle aile birliği, keyfi ve ağız tadı bozulmaz..

      Sil
  16. Ben de bir ablayım diye haykırmak istedim yazının sonunda. Çok güzel anlatmışsınız ablalık hislerini selamlar

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Haykırabilirsin valla hatta birlikte seslenelim Yaşasınn ablalar :)))))

      Sil
  17. Bir kardeşim olsun diye iyi ki tutturmuşum diye düşünürüm hep :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kardeşin için ne güzel bir şans böyle bir ablaya sahip olması ozaman :)

      Sil
  18. Bir kardeşim olsun diye iyi ki tutturmuşum diye düşünürüm hep :)

    YanıtlaSil
  19. Gözlerim dolu dolu oldu yazınızı okurken :( Tek çocuk olarak zaman zaman keşke bir ablam olsaydı dediğim oluyor... Allah kardeşinizle mutluluğunuzu daim etsin...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tek çocuk olmanın yada tek çocuk yapmanın çok avantajlı, mantıklı ve sağlıklı olduğunu düşünen ve bu konuda iddalaşan benim de ilerleyen yaşlarda bu konudaki görüşlerim değişmeye başladı Gamze, amin inşallah çok teşekkür ederim:)

      Sil
  20. Abla olmak anne olmak gibi bir şey, Allah ayırmasın. Bazen istemeden de abla kardeş kızıyoruz ama onu sevdiğimizden kaynaklanıyor:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gercekten annelige ne cok benziyor dimi :) cok seviyoruz ama yanlislarini da gormekten geri kalamayiz :)

      Sil
  21. Yazin çok duygusal çok güzel. Ben tek çocugum o yüzden hep cok çocugum olsun istedim. Birinci resme koptum yalniz gözümden yas geldi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim Deryacım, Bende abla olarak Defne'nin abla olmamasını istiyorum fecii bi karmaşa içerisindeyim, kardeşini seven ama çocuğunu tek olarak büyütmek isteyen bir anneden daha kabusu ne olabilir acaba :))))

      Sil
  22. Hem kardeşim hem ablayım ben...Ne mutlu bize....Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hem abla hem kardeş olabilmek çok daha başkadır kesinlikle Güliz daha da empati ister, ne kadar güzel :)

      Sil
  23. ben de ablayım, üsteli oğluna kardeşinin adıyla seslenmekten vazgeçemeyen bir abla ;)) HArika yazmışsın, sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kardeşin için ayrı gurur verici bir durum kesinlikle :) çok teşekkür ederim :)

      Sil
  24. Merhaba blogunuzu yeni keşfettim ve artık takipteyim :)
    Bana da uğrarsanız çok sevinirim...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoşgeldin :) Tabiki bende izlemeye aldım, sevgiler :)

      Sil
    2. Hoşgeldin :) Tabiki bende izlemeye aldım, sevgiler :)

      Sil
  25. çok iyi bir abla olduğunuzu düşünüyorum :) yazınızdan saf sevgi akıyor, ben de 3 kızkardeş ablasıyım arada sırada beni deli etselerde çok seviyorum onları =) elinizesağlık =)

    YanıtlaSil
  26. Çok teşekkür ederim yazı için ayrıca sitemede beklerim http://islamguzelahlaktir.blogspot.com/

    YanıtlaSil